Author Archives: Ratajit

ทัวร์นครราชสีมา – โคราช – กับขสมก. เริ่มต้นปีมะโรง 2555 วันอาทิตย์ที่ 8 ม.ค. กับทัวร์ ขสมก. ครั้งนี้ รตจิตรจ่าย 499 บาท ไปทัวร์นครราชสีมา หรือ โคราช รตจิตรไปขึ้นรถที่ท่ารถเมล์ – อู่วัดม่วง บางแค ซึ่งอยู่ริมถนนเพชรเกษมเลย แต่รถ taxi ชอบขับเข้าซอยอยู่บ่อย ๆ ถ้าจะให้รตจิตรประเมินทัวร์โคราชกับขสมก. ในครั้งนี้ถือว่าไม่ค่อยดีเท่าไร เพราะ 1. ไม่เป็นไปตามรายการทัวร์ที่จองหรือประชาสัมพันธ์ไว้ 2. มีการเปลี่ยนแปลงโปรแกรมระหว่างทางที่ไปเที่ยว 3. ไม่รักษาเวลาเท่าที่ควร ถ้าเปรียบเทียบกับทัวร์ขสมก. อื่น หรือครั้งก่อน … Continue reading →

อนุเสาวรีย์ท้าวสุรนารี ( ย่าโม ) เนื่องจากมีการเปลี่ยนแปลงโปรแกรมทัวร์ คือครั้งแรกจะไม่ไปวัดบ้านไร่ แต่ไปวัดย่าโม หรือวัดศาลาลอยแทน พอไม่ไปวัดศาลาลอย คุณสมศักดิ์ พนักงานขับรถขสมก. สาย 79 เจ้าเก่า ก็เลยใจดีขับรถพาพวกเรามาที่อนุเสาวรีย์ย่าโมแทน ตามความเชื่อ นอกจากไหว้ย่าโมแล้ว ถ้าได้ลอดซุ้มประตูด้วยจะได้มาโคราชอีกแน่ หรือถ้าเป็นผู้ชายก็อาจจะได้แต่งกับสาวโคราช ก็เลยทำให้ผู้ชายในรถบางคนรีบวิ่งไปลอดซุ้มประตู ความจริง รตจิตรก็คิดว่าสาวโคราชน่ารัก มีเพื่อนเป็นคนโคราชเช่นกัน และสาวอีกคนที่อยู่ห้องทำงานเดียวกัน รตจิตรรู้จักและทำงานร่วมกันมาเกือบ 10 ปีแล้ว ยอมรับว่าน่ารักเช่นกัน ทั้งนิสัย หน้าตา และรูปร่าง เป็นต้น โดยส่วนตัวรตจิตร ไม่เคยลอดซุ้มประตูเลย แต่กลับโชคดีมีโอกาสมาโคราช หลายครั้งแล้ว ไม่ว่าสมัยทำงานอยู่ฝ่ายตรวจสอบ กลุ่มบริษัท เจริญโภคภัณฑ์ หรือขับรถมาเอง … Continue reading →

วัดบ้านไร่ (วัดหลวงพ่อคูณ) วัดนี้ถือเป็นวัดที่สวยแห่งหนึ่งของโคราช วันที่ไปกับทัวร์ขสมก. แม้หลวงพ่อคูณไม่อยู่ แต่รตจิตรก็ยังมีโอกาสได้ทำสังฆทาน พอดีมีชาวบ้าน 2-3 กลุ่ม นั่งรออยู่กำลังจะเริ่มรับศีลพอดิบพอดี ทำให้รตจิตรมีเวลาเก็บความสวยมาฝากเพื่อน ๆ มากหน่อย และอีกไม่นาน คนไทยคงได้เห็นวิหารใหม่ครึ่งทรงกลมที่ยิ่งใหญ่มากของวัดบ้านไร่ซึ่งกำลังสร้างอยู่เสร็จประมาณ 70-80% นอกจากนี้ยังได้ฝากหนังสือการ์ตูนนิยาย 2 ภาษาไว้กับพระเพื่อฝากให้โรงเรียนวัดบ้านไร่ด้วย ที่ วัดบ้านไร่ มีถังน้ำมนต์ที่ปลุกเสกแล้วใหญ่มาก โดยออกมาจากสัตว์มงคลประจำปีเกิด ชวด ฉลู ขาน เถาะ มะโรง มะเส็ง มะเมีย มะแม วอก ระกา จอ กุน ชาวบ้านอาจใช้วิธีทำบุญ เอาขวดน้ำมนต์ของวัด ขวดละ 20 บาทเพื่อลองน้ำมนต์ตามปีเกิด … Continue reading →

วัดถ้ำเขาแก้ว ทัวร์ขสมก. มาถึงวัดนี้ประมาณ 18.00 น. คือเริ่มจะมืด รตจิตรเตรียมชุดสังฆทานไว้ถวายวัดนี้อีกชุด พร้อมหนังสือการ์ตูน นิยาย 2 ภาษา ฝากพระอาวุโสรูปหนึ่ง เพื่อให้กับโรงเรียนที่อยู่ใกล้ ๆ วัดถ้ำเขาแก้ว แม้ว่าจะเริ่มมืด เรื่องที่รตจิตรรู้คือ บางวัดถือว่ารับสังฆทานได้ถึงแค่ 16.00 น. บางวัดได้ถึง 18.00 น. ถ้าไม่มืด ระยะทางกว่าจะมาถึงวัดถ้ำเขาแก้วค่อนข้างไกล คุณไพฑูรย์ – PR ประจำรถ และคุณสมศักดิ์ chauffeur ของพวกเรา ก็ให้แวะซื้อข้าวโพดต้มที่ว่าหอมหวานอร่อย แต่รตจิตรทานแล้วก็คิดว่าพอ ๆ ในกรุงเทพ ฯ และแพงเหมือนกันด้วย! ตลอดทางก่อนจะถึง วัดถ้ำเขาแก้ว … Continue reading →

วัดหลวงพ่อโต พรหมรังสี (วัดสรพงษ์) ความจริง รตจิตรคิดว่าไม่ใช่วัดค่ะ แต่เป็นอุทยานมูลนิธิสมเด็จพุฒาจารย์ (โต) เสียมากกว่า ถ้าไปวันอาทิตย์ก็จะพบพระเอกรุ่นเก๋าอย่างคุณสรพงษ์เป็นประจำ ชาวบ้านก็เรียกกันติดปากว่าวัดสรพงษ์ ข้อมูลตาม website ค่อนข้างมาก รตจิตรจึงขอเขียนแค่สั้น ๆ รตจิตรมาที่นี่ครั้งที่ 3 แล้ว แต่ไม่เข้าใจอย่างนึงว่า ทำไมสถานที่แต่ละแห่งที่ไปสักการะหลวงพ่อโต นิยมสร้างแคบ ๆ ให้ดูหลวงพ่อโตยิ่งใหญ่โตขึ้น หรือดูบริเวณรอบ ๆ คับแคบไปถนัดตา รตจิตรไปกี่ครั้งก็ต้องถ่ายรูป Reflection สะท้อนกับน้ำสวยงามจัง วันนี้มีรถบัสทัวร์มาเป็นจำนวนมากเพราะยังอยู่ในช่วงเทศกาลปีใหม่ จากนั้นก็เดินไปที่โรงทาน เป็นประจำที่คนส่วนมากต้องมาแวะทานก๊วยเตี๋ยวราดหน้าหมู และขนมหวานเฉาก๊วยน้ำแดง แต่วันนี้หลายคนคิดเหมือนรตจิตรว่า ราดหน้าไม่ค่อยอร่อย ขนาดหิวนะ เพราะผักคะน้าแก่เกินไป มีแต่เสี้ยน และต้มเร็วเกินทำให้ผักแข็ง ตลอดจนน้ำราดหน้าก็มีกลิ่นคลอรีน … Continue reading →

ความสงสารหมาที่มีปัญหาเรื่องขาหลัง หมาของรตจิตรถูกคนในบ้านเหยียบขาหลังขวามาเกือบ 1 ปี ทำให้ขาอื่นเริ่มเสีย เพราะมาใช้ 3 ขารับน้ำหนักแทน 4 ขา หลังจากที่น้ำท่วมบ้านที่กรุงเทพ รตจิตรและครอบครัวได้ที่พักอยู่ชั้น 2 ทำให้เวลาพาหมาไปฉี่อึค่อนข้างลำบากเพราะ การขึ้น-ลงบันไดถึงครั้งละ 15 ขั้น และบางครั้งก็ต้องตกบันไดเพราะขาอ่อนแรง เป็นต้น ในขณะที่อยู่ที่บ้าน สุนัขสามารถฉี่อึได้ตามสบาย หากอยู่ในบ้าน และจำเป็นต้องออกไปทำธุรกิจส่วนตัว เธอก็สามารถขึ้นลงบันไดแค่ 2-3 ขั้นเอง สรุปหมาลำบากขึ้น หลังจากเหตุการณ์เหล่านี้ พฤติกรรมฉี่อึของหมาเปลี่ยนไป จากปกติที่อยู่บ้านที่จะฉี่วันละ 3 ครั้ง และอึวันละ 3 ครั้งเช่นกัน แต่มาอยูที่เพชร กลับฉี่ เหลือวันละ 1-2 ครั้งคือ … Continue reading →

หลังจากครอบครัวของรตจิตรอพยพหนีน้ำมาอยู่ที่เพชรบุรี เมื่อน้ำเริ่มลดพี่สาวของรตจิตรต้องกลับไปทำงาน หลังจากที่บริษัทที่พี่สาวทำงานอยู่ให้หยุดเป็นระยะเวลาหนึ่งแล้ว พี่จึงต้องใช้เวลา และเสียเงินไปกับการเดินทางไปกลับช่วงน้ำท่วมกันค่อนข้างมาก ดังต่อไปนี้ จากหาดเจ้าสำราญไปทำงานที่พุทธมณฑลสาย 5 (ใช้เวลา 4 ช.ม. ค่าเดินทางรวมครั้งละประมาณ 200 บาท) 1. นั่งรถเมล์ที่หาดเจ้าสำราญหรือรถ 2 แถวนั่นเองไปลงตลาดเมืองเพชร (ราคา 40 บาท) 2. ต่อรถตู้ที่ตลาด มาจอดที่ตลาดกุ้งมหาชัย (ราคา 80 บาท) 3. ต่อรถเมล์สาย 402 (ราคา 30 บาท) 4. ต่อรถ 2 แถว (ราคา 8 บาท) … Continue reading →

โดยปกติของคน ใคร ๆ ก็รักแม่ รตจิตรก็เช่นกัน รักแม่มาก แม่ยิ่งอายุมาก รตจิตรยิ่งรักมากขึ้น และเห็นใจแม่มากเพราะแม่เดินไม่ได้มานาน แม้แต่ตอนที่เขียนบันทึกนี้เรื่องตัดสินใจกลับกรุงเทพฯ ยังน้ำตาคลอเบ้า ยิ่งตอนที่นึกถึงภาพที่ต้องเคลื่อนย้ายแม่ที่เดินไม่ได้ออกจากบ้านอย่างทุลักทุเล เกือบไม่ทันการณ์ แม่ของรตจิตรไม่เคยลำบากเช่นนี้ก่อน แต่เพราะสาเหตุเดียวที่ทำให้เกิดเรื่องเช่นนี้ เพราะการบริหารน้ำของประเทศไทยในปัจจุบัน ซึ่งไม่ทำตามพระราชดำริของในหลวงที่เคยมีพระราชดำรัสตั้งแต่สมัยน้ำท่วมใหญ่ในประเทศไทยปี พ.ศ. 2538 ผลจึงทำให้คนไทยตกระกำลำบาก และเศรษฐกิจชาติพังพินาศเช่นนี้ เหตุที่รตจิตรจึงตัดสินใจย้ายกลับบ้านในวันจันทร์ที่ 22 ต.ค. ทั้ง ๆ ที่น้ำบริเวณหมู่บ้านยังไม่ลด น้ำประปาก็ยังเหม็นเน่า ยังไม่มีใครในหมู่บ้านย้ายกลับด้วย อีกทั้งค่าห้องพักก็จ่ายล่วงหน้าไปถึง 3 ธ.ค. แล้ว และที่สำคัญที่สุดไม่มีไฟ เพราะทางหมู่บ้านแจ้งว่า การไฟฟ้าต้องเปลี่ยนแปลงอุปกรณ์บางตัว เพราะน้ำเข้าไปในตู้ไฟของหมู่บ้านเกือบ 50% และต้องรอไม่ให้ชื้นด้วยจึงจะส่งกระแสไฟแรงต่ำและแรงสูงได้ รตจิตรก็ไม่รู้ข้อเท็จจริงมากนัก … Continue reading →

เหตุการณ์ที่ ๑ ♦ ก่อนน้ำท่วม เหตุการณ์ที่ ๒ ♦ น้ำท่วม และวันที่อพยพ เหตุการณ์ที่ ๓ ♦ น้ำท่วม และหลังอพยพ เหตุการณ์ที่ ๔ ♦ ความเครียดจากการใช้ชีวิตช่วงน้ำท่วม เหตุการณ์ที่ ๑ ♦ ก่อนน้ำท่วม รตจิตรฟังข่าวเกี่ยวกับน้ำท่วมมานานตั้งแต่ก.ค. 2554 ยอมรับว่ารู้สึกเครียด เป็นทุกข์มากขึ้นเรื่อย ๆ เพราะเอาใจเขามาใส่ใจเรา สงสาร และเห็นใจ จึงหาทางดับทุกข์โดยนั่งสมาธิที่วัดญาณเวศกวัน แต่ทุกวันนี้กลายเป็นทะเลสาบไปแล้ว นอกจากนี้รตจิตรยังได้ช่วยบริจาคเงินช่วงต้น ๆ ผ่านมูลนิธิชัยพัฒนาของในหลวง และมูลนิธิโสลสะของราชินี เพราะมั่นใจว่าเงินทุกบาทต้องไปช่วยประเทศชาติแน่นอน! ตั้งแต่ปลายก.ย. ช่วงเฝ้าระวังน้ำที่จะมาจากบางใหญ่ ผ่านคลองมหาสวัสดิ์ … Continue reading →

เหตุการณ์ที่ ๑ ♦ ก่อนน้ำท่วม เหตุการณ์ที่ ๒ ♦ น้ำท่วม และวันที่อพยพ เหตุการณ์ที่ ๓ ♦ น้ำท่วม และหลังอพยพ เหตุการณ์ที่ ๔ ♦ ความเครียดจากการใช้ชีวิตช่วงน้ำท่วม เหตุการณ์ที่ ๓ ♦ น้ำท่วม และหลังอพยพ ครอบครัวรตจิตรไม่ได้เตรียมอะไรออกมาเท่าไรเพราะกระบะปูนรับน้ำหนักได้ไม่มาก และเกรงใจคนที่ช่วยลาก ช่วยผลักเราออกมา อีกทั้งเวลากระชั้นชิด และเย็นมากแล้ว เหมือนมาตั้งครอบครัวใหม่ ต้องซื้อเกือบทุกอย่าง นอกจากนี้การไม่มีรถมาด้วยนั้น สร้างความลำบากอย่างแสนสาหัสเพราะพวกเราเอารถหนีน้ำไปจอดบนสะพานเหมือนคนอื่น ๆ ที่ทำกัน ตอนเขียนก็ยังห่วง ๆ รถของตัวเอง เพราะวันที่ไปจอดหนีน้ำนั้นก่อนน้ำท่วมเพียงไม่กี่ชั่วโมง ฟังข่าวจากจ.ส. 100 … Continue reading →