วิธีการสร้างความยั่งยืนของธุรกิจ


บทความนี้เขียนขึ้น และเป็นลิขสิทธิ์ของ พราว อรุณรังสีเวช
เขียนขึ้นครั้งแรกในปี 2559 และปรับปรุงเผยแพร่ในปี 2561
ข้าพเจ้าไม่อนุญาตให้นำไปเผยแพร่หรือคัดลอกในที่ใด ๆ ไม่ว่าจะใช้ในสถาบันการศึกษาหรือสถานที่อื่น ๆ ที่เดียวที่ไม่ใช่เว็บไซต์นี้ และมีบทความนี้อยู่ คือ เอกสารประกอบการสอนวิชาศิลปะเพื่องานนิเทศศาสตร์ ซึ่งเป็นตำรากลางของคณะที่ข้าพเจ้าสังกัด และบทที่ 10 นั้น มีชื่อของ พราว อรุณรังสีเวช ปรากฏอยู่ ข้าพเจ้าไม่อนุญาตให้ผู้สอนท่านอื่น ๆ นำไปใส่ในตำราส่วนตัว เพื่อวางขาย เผยแพร่ หรือใช้ประกอบการพิจารณาตำแหน่งทางวิชาการ
หากผู้สอนท่านอื่นคัดลอกไปใช้ในเอกสารประกอบการสอนหรืิอตำราหรือหนังสือที่อ้างว่าตนเองเป็นผู้แต่ง จะถือว่าละเมิดลิขสิทธิ์ทันที
กล่าวโดยสรุปคือ ไม่อนุญาตให้ Plagiarism ส่วนหนึ่งส่วนใดของข้อมูลที่ปรากฏในโพสนี้

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

การใช้ความรู้ทางด้านทรัพย์สินทางปัญญา และเพิ่มต้นทุนทางความคิดในการสร้างสรรค์สินค้า และบริการนั้น สามารถทำให้เกิดกำไรได้ จากการเช่าหรือซื้อลิขสิทธิ์ ตลอดจนการให้เช่าสิทธิบัตรภายในประเทศที่สิทธิบัตรดังกล่าวถูกจดไว้ แต่อย่างไรก็ตาม ผู้ประกอบการใด ๆ ที่ทำธุรกิจนอกประเทศที่สิทธิบัตรหนึ่ง ๆ ถูกจดสามารถนำสิทธิบัตรไปใช้ได้ โดยไม่ต้องขออนุญาตจากเจ้าของสิทธิบัตรนั้น

การนี้ทำให้ทราบว่า 2 หัวข้อข้างต้นสามารถทำให้ธุรกิจอยู่รอดได้ แต่อาจมิได้หมายความว่า จะเกิดความยั่งยืนเสมอไป องค์กรควรที่จะมีการปรับปรุงสินค้า และบริการอยู่ตลอดเวลา นั่นคือการต่อวงจรชีวิตของผลิตภัณฑ์ (Product Life Cycle) เช่น เมื่อชาเขียวรสชาติปกติเป็นที่นิยมแล้ว ฟูจิได้ออกรสชาติใหม่ เป็นแบบน้ำตาลน้อย เป็นต้น นอกจากนี้ยังมีการพัฒนาผลิตภัณฑ์ที่เรียกว่า การพัฒนาผลิตภัณฑ์ใหม่ (New Product Development) เช่น การเปลี่ยนจากการฟังเพลงจาก เทป มาเป็น ซีดี และจากซีดี มาเป็น ไฟล์เพลงในเครื่องเล่น ตลอดจนแอปพลิเคชันสำหรับฟังเพลงจากไฟล์ในโทรศัพท์มือถือ จะเห็นได้ว่า ผลิตภัณฑ์ใหม่สามารถมาทดแทนผลิตภัณฑ์เก่าได้ และแก้ไขปัญหา รวมถึงเพิ่มความสะดวกสบายให้แก่ผู้บริโภค

Proud Arunrangsiwed พราว อรุณรังสีเวช

การสร้างสรรค์สื่อทางนิเทศศาสตร์ก็เช่นกัน ผู้ผลิตสื่อควรที่จะพัฒนาการนำเสนอข่าว เทคนิคการสร้างภาพยนตร์ ลีลาการเขียนบท และความแปลกใหม่ของรายการโทรทัศน์ แต่ความแปลกใหม่ของผลิตภัณฑ์เพียงอย่างเดียว ยังไม่สามารถทำให้ผู้ประกอบการมั่นใจได้ว่าธุรกิจของตนจะอยู่รอดในยุคที่ประชาชนส่วนมากใช้สังคมออนไลน์ องค์กรควรที่จะมีภาพลักษณ์ที่ดี และแก้ไขวิกฤตต่าง ๆ ได้ทันเวลาก่อนที่ข่าวไม่ดีจะถูกวิจารณ์โดยชนหมู่มาก ซึ่งการถูกวิจารณ์ในทางลบเป็นเวลานานนั้น สามารถทำให้ผู้คนเกิดอคติต่อองค์กร หรือรวมตัวกันไม่ซื้อสินค้า ไม่ใช้บริการ และไม่รับชมสื่อที่ผลิตโดยองค์กรนั้น ๆ

เว็บไซต์ onemillionmoms.com เป็นเว็บไซต์ที่ผู้ปกครองรวมตัวกันประท้วงโดยเขียนจดหมายถึงผู้ผลิตสื่อที่สร้างสื่อที่มีความรุนแรง สร้างความเชื่อผิด ๆ และเป็นตัวอย่างที่ไม่ดีต่อเยาวชน เว็บไซต์ดังกล่าวได้โพสบอกเล่าเรื่องราวความสำเร็จของการประท้วงที่ผ่าน ๆ มา ซึ่งส่วนใหญ่คือ ละครโทรทัศน์ที่ถูกต่อต้าน จะไม่ถูกสร้างต่อในซีซั่น (Season) ต่อไป ตัวอย่างนี้ทำให้ทราบว่า ผู้ปกครองหรือผู้ชมที่สามารถวิเคราะห์เนื้อหาในสื่อได้ เป็นอีกปัจจัยที่ส่งผลกระทบต่อความยั่งยืนของธุรกิจผลิตสื่อ ธุรกิจจะไม่สามารถอยู่รอด ถ้าสร้างสรรค์งานโดยหวังเพียงกำไร และไม่คำนึงถึงผลกระทบต่อผู้ชม แม้รายการโทรทัศน์จะมีความแปลกใหม่ก็ตาม

จากหัวข้อ ความหมายของแนวคิดเศรษฐกิจสร้างสรรค์ จะเห็นได้ว่าการผลิตสื่อทางนิเทศศาสตร์ ก็สามารถใช้แนวคิดนี้ได้เช่นกัน ในหัวข้อถัดไปจะกล่าวถึงผลิตภัณฑ์ และองค์ประกอบของผลิตภัณฑ์ โดยเชื่อมโยงกับงานด้านนิเทศศาสตร์

อ่านเรื่องแนวคิดเศรษฐกิจสร้างสรรค์ทั้งบท
เศรษฐกิจสร้างสรรค์ ความหมายของ Creative Economy
ความรู้ด้านทรัพย์สินทางปัญญา ลิขสิทธิ์ สิทธิบัตร เครื่องหมายการค้า
ความคิดสร้างสรรค์ในการออกแบบ
ความยั่งยืนของธุรกิจ
ความหมายและความสำคัญของผลิตภัณฑ์
การเพิ่มมูลค่าผลิตภัณฑ์
จริยธรรมในการออกแบบ และ ปรับปรุงผลิตภัณฑ์
รายการอ้างอิง ของทั้งหมด

หมายเหตุ ข้าพเจ้า พราว อรุณรังสีเวช เคยเขียนเรื่องในหัวข้อเดียวกันนี้ลงวารสาร 2 เล่ม ตามที่ปรากฏในอ้างอิง แต่ไม่ต้องการให้เกิดการซ้ำซ้อนหรือ Plagiarism ตนเอง จึงได้ Paraphrase เนื้อหา แต่ถ้าใครต้องการสรุปไปอ้างอิง ให้ใช้ข้อมูลการอ้างอิงดังที่ปรากฏด้านล่างนี้
อ้างอิงบทความนี้:
พราว อรุณรังสีเวช และ รตจิตร อรุณรังสีเวช. (2560). แนวคิดเศรษฐกิจสร้างสรรค์และการรับรู้คุณค่าผลิตภัณฑ์. วารสารวิชาการ คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 2(3), 47-63.
Arunrangsiwed, P. & Arunrangsiwed, R. (2017). Creative Economy and Perceived Product Value. Management Science Rajabhat Maha-Sarakham University Journal, 2(3), 47-63.
พราว อรุณรังสีเวช และ สิริพร มีนานันทน์. (2559). สื่อสร้างสรรค์เพื่อการศึกษา. วารสารเทคโนโลยีสื่อสารมวลชน มทร.พระนคร, 1(2), 62-71.
Arunrangsiwed, P. & Meenanan, S. (2016). Prosocial Media for Education. Journal of Mass Communication Technology, RMUTP, 1(2), 62-71.

Advertisements

4 Comments

Filed under Uncategorized

4 responses to “วิธีการสร้างความยั่งยืนของธุรกิจ

  1. Pingback: วิธีการเพิ่มมูลค่าผลิตภัณฑ์ | Sw-Eden.NET

  2. Pingback: ความคิดสร้างสรรค์ในการออกแบบ | Sw-Eden.NET

  3. Pingback: ความหมายและความสำคัญของผลิตภัณฑ์ | Sw-Eden.NET

  4. Pingback: จริยธรรมในการออกแบบ และ ปรับปรุงผลิตภัณฑ์ | Sw-Eden.NET

Leave a Reply ถาม หรือ แสดงความคิดเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.